روحانیت برای آن که بداند چه کار باید بکند ، باید با جامعه خودش آشنا باشد – العالم بزمانه لاتهجم علیه اللوابس– والا اگر اینطور نباشد، سرش کلاه خواهد رفت. علم و تقوا دو پایه اصلی است. پاکیزگی، پارسایی، پاکدامنی، آگاهی، روشن بینی، روشنفکری، آشنایی با مسائل جامعه و جهان، پایه های اصلی است. نگاه درست به سیاست جهان و جریانات سیاسی دنیا لازم است.
روحانی در روز جاری باید بداند ، در کجا واقع شده و کجا قرار گرفته تا بتواند درست دفاع کند ، باید بدانید سنگر شما کجاست ، باید بدانید آن جبههای که در مقابل شما قرار گرفته، کی است و چیست، بدون آشنایی با سیاست جهان، با جریانات سیاسی عالم نمیشود .
در زمان حاضر روحانی مسؤول، روحانی آگاه، روحانی عالم وقتی نگاه میکند، به جریانات سیاسی دنیا، میفهمد که نقطه اساسی گمراهی کجاست و در مقابل آن ، نقطه اساسی هدایت کجاست.
باید بدانیم در دنیا چه میگذرد اگر نشناسیم، اگر ندانیم دور و برمان چه خبر است، اگر مطامع استعماری و اهداف استکباری و این استبداد جهانی را که در زمان حاضر بر دنیا حاکم است نشناسیم و ندانیم که قدرتهای جهانی، استبداد به خرج می دهند و نسبت به ملتهای ضعیف و کوچک، دیکتاتوری میکنند، نخواهیم توانست به تکلیف خودمان عمل کنیم.
ما باید کاری بکنیم که حوزه علمیه قادر باشد به وسیله یکایک اغلب افرادش – نمیگوییم همه افراد در فضای عمومی کشور، بینش درست سیاسی و فهم مسائل جاری را دراختیار دیگران بگذارد و مردم را هدایت کند و پیش ببرد .
کج فهمیدن، ساده و سطحی فهمیدن، کُند و ناهوشمندانه فهمیدن، غافل ماند از مسائل جاری عالم و کشور، از جمله زیان بخشترین چیزهایی است که ممکن است حوزه علمیه با آن رو به رو بشود .
کج فهمیها و نفهمیها، از دو طرف خطر ایجاد میکند، یکی از ناحیه هدایت های غلط و بددلانه و متکی بر تفکرات ناسالم و مشوب به اغراض، و دیگری تحجرها، کُند فهمیها، دیر فهمیها، در لحظه لازم در جایگاه لازم قرار نگرفتن ها ، اینها خیلی ضربه میزند و حوزه علمیه در روز جاری آنطور نیست که بتواند ضربه را راحت تحمل کند .
برچسب:
نویسنده: دانیال قاسمی